inni fannst í 7 gagnasöfnum

inna Sagnorð, þátíð innti

inni Hvorugkynsnafnorð

inni Atviksorð, stigbreytt

innir Karlkynsnafnorð

inna innti, innt ég á þeim gott upp að inna

inni 1 -ð innis; inni fá inni einhvers staðar

inni 2 vera inni í stofu

inna sagnorð

fallstjórn: þolfall

inna <hana> eftir <þessu>

spyrja hana um þetta


Sjá 3 merkingar í orðabók

inni atviksorð/atviksliður

innan e-s (húss) sem lokar af eða skýlir, undir þaki (andstætt við úti)

börnin voru inni allan daginn

forstjórinn var inni hjá sér þegar ég kom

sitja inni

vera í fangelsi

hafa innsýn í málið, vita ýmislegt um það

vera inni í málinu

vera í fangelsi

hafa innsýn í málið, vita ýmislegt um það


Fara í orðabók

inni ao
inni á reginheiði
fá inni <þar; hjá vinafólki, á hóteli>
inni á öræfum
brenna inni
svelta <hann, hana> inni
Sjá 48 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Atviksorðið inn er notað um hreyfingu: Fara inn í húsið. Atviksorðið inni er notað um dvöl á stað: Vera inni í húsinu.

Lesa grein í málfarsbanka


Talað er um að inna eitthvað af hendi.

Lesa grein í málfarsbanka

inna so
[Tölvuorðasafnið]
samheiti framkvæma, keyra
[skilgreining] Gera það sem felst í einni eða fleiri skipunum forrits.
[enska] execute

1 inn ao. (um hreyfingu inn á við, andr. út); inni ao. (um dvöl þar); innan ao. (um hreyfingu þaðan, einnig um tiltekin mörk rúms og tíma: i. girðingar, i. stundar). Sbr. fær. inn, inni, innan, nno. inn, inne, innan, sæ. in, inne, innan, d. ind, inde, inden, fe. inn, inne, innan, fhþ. ē̆n, inna, inne, innana, gotn. inn, inna, innana. Stao. um dvölina á og hreyfinguna frá staðnum eru leidd af inn með viðsk. *-ai og *-(a)na sem tíðkast í fleiri stao. Ao. inn á skylt við fs. í (< *in) en hefur fengið viðskeytt n (< *eni-n) eða stofn-n-ið lengst fyrir aukna áherslu, sbr. sérhljóðslenginguna í fhþ. ē̆n (nhþ. ein) (< *in < *eni).


inna s. ‘vinna, framkvæma; greiða, gjalda; segja frá, impra á’: i. eftir ‘spyrja um’; sbr. fær. inna ‘gera, framkvæma; segja’, nno. inna ‘segja, greina frá’, fsæ. inna ‘gera, afla e-s’, fd. innæ ‘vinna kvaðavinnu við jarðyrkju eða bústörf’; sbr. einnig mhþ. innen ‘setja inn, koma e-u í hús’, fhþ. innen ‘búa yfir, hafa; fræða e-n um e-ð’, fe. geinnian ‘setja e-ð inn, loka inni, efna, veita’. Uppruni og merkingarþróun ekki fullljós, en líkl. er so. leidd af ao. inn og upphafl. merk. ‘leggja e-ð inn (til e-s), gjalda’. Af inna er leitt no. inning kv. ‘framlag, framkvæmd, frásögn’, sbr. fsæ. inna ‘kvaðavinna’. Aðrar skýringar svo sem skyldleiki við önn (2), inna < *inþjan < *enþian (T. Johannisson 1941:11--22), eða andi (1) (A. Sturtevant 1927:69) eru ólíklegri, með því að þá væri so. inna slitin úr tengslum við vgerm. orðin, auk þess sem þeim fylgja hljóðfræðileg vandkvæði.


inni h. ‘hús, heimili, bústaður’. Leitt af inn; < *innia-, sbr. fe. inn ‘gistihús’, ne. inn ‘veitingahús, krá’.


innir k. † ‘framkvæmandi’ (í kenningum): i. nadda rógs ‘hermaður’, i. dóms ‘dómari’. Af so. inna (s.þ.).