kæfandi fannst í 6 gagnasöfnum

kæfa Sagnorð, þátíð kæfði

kæfandi Lýsingarorð

kæfa 1 -n kæfu brauðsneið með kæfu; kæfu|belgur

kæfa 2 kæfði, kæft

kæfandi kæfandi hiti

kæfa nafnorð kvenkyn

álegg úr mauksoðnu kjöti, feiti og kryddi


Fara í orðabók

kæfa sagnorð

fallstjórn: þolfall

láta (e-n) kafna, drepa (e-n) með því að hamla öndun

morðinginn í myndinni kæfði konuna


Sjá 3 merkingar í orðabók

kæfandi lýsingarorð

sem gerir manni óþægilegt um andardrátt

það var kæfandi hiti í borginni síðdegis


Fara í orðabók

kæfa no kvk
hann kæfir niður snjó
það kæfir niður snjó

kæfandi lo

kæfa
[Eðlisfræði]
samheiti stöðva snöggt
[enska] quench

kæfa
[Læknisfræði]
samheiti kyrkja, liggja við köfnun
[skilgreining] a) Loft kemst ekki til lungna vegna þrýstings á barka eða barkakýli. b) Öndunarfærum lokað að nokkru eða öllu af bita eða vegna ytri þrýstings, eða af barkakýliskrampa af völdum ertandi vökva eða lofttegunda.
[enska] choke

kæfa
[Læknisfræði]
[enska] asphyxiate

kæfa
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] smother

kæfa, †kœfa s. ‘valda köfnun; bæla niður; setja í kaf, stíflast af snjó’; sbr. fær. køva og nno. kjøva í svipaðri merk.; < *kwōƀian, sbr. kóf. Af sama toga er kæfa, †kœfa kv. ‘þétt fjúk; andköf; ágjöf; einsk. kjötmauk (saxað og soðið)’; < *kwōƀiōn. Sjá kaf, kefja, kóf, kafna, kvef, kvæfa og kæfur.