kvikan fannst í 6 gagnasöfnum

kvika Kvenkynsnafnorð

kvikur Lýsingarorð

kvikur kvik; kvikt STIGB -ari, -astur

kvikur lýsingarorð

léttur á sér, léttur í hreyfingum

vera kvikur í hreyfingum

vera kvikur á fæti


Sjá 2 merkingar í orðabók

kvikur no kvk flt
kvikur lo (lifandi)
kvikur lo (léttur í hreyfingum)
kvikur lo (líflegur, fjörmikill)

kvikur lo
[Hagfræði]
samheiti tímatengdur
[enska] dynamic

tímatengdur lo
[Hagfræði]
samheiti kvikur
[enska] dynamic

kvikur
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Lifandi.

1 kvika kv. ‘skinnlaust hold; undiralda, brotsjór; sandbleyta, kviksyndi; bráðið berg; †uppsprettulind; einsk. nefsjúkdómur’; sbr. nno. kvik k. ‘skinnlaust hold (undir nöglum, hófum o.fl.); sló í horni’, sæ. kvicke, sæ. máll. kvikk ‘hold (undir nöglum, hófum o.fl.)’ og e. quick (s.m.) (e.t.v. norr. to.?). Sjá kvika (2) og kvikur.


2 kvika kv. (19. öld) (einkum í ft. kvikur) ‘ölger, ger’; sbr. nno. kvike h., sæ. máll. kvika k. (s.m.). Sjá kveikja, kvika (1) og kvikur.


kvikur l. ‘lifandi; fjörlegur, röskur, léttur í hreyfingum; morandi (af smáum lífverum),…’; sbr. fær. kvikur, kykur, nno. kvik (kveek), gd. kveg, kvig, d. kvik og sæ. kvick (lþ. áhrif), sæ. máll. kvek, kvekk, fe. cwik(u), fsax. quic, fhþ. quec (ne. quick, nhþ. quick, keck); < *kwikwa-, sk. gotn. qius ‘lifandi’ (< *kwiwa-z), lat. vīvus, fi. jīvá-, lith. gývas, fsl. živŭ, fír. béo ‘lifandi’ og gr. bíos ‘líf’. Óvíst er hvernig skýra skal víxlan (germ.) -kw- og -w-. Sumir ætla að þar sé um mismunandi viðsk. að ræða *kwi-wa-: *kwi-kwa-, sbr. lettn. dzîga ‘líf’ og dzîguôt ‘lifa’, aðrir að tiltekið laryngalt hljóð (barkaopshljóð) hafi farið á undan -w- (-u-) sem ýmist hafi fallið niður eða orðið að gómkvæðu lokhljóði eftir aðstæðum. Af kvikur eru leiddar so. kvika ‘hrærast, iða; lífgast’, sbr. fær. og nno. kvika í svipaðri merkingu og fe. cwician og fsax. āquikōn ‘lífga,…’, og kvikna ‘lifna, kveikjast’, sbr. nno. kvikna, sæ. kvickna og gotn. qiunan ‘lifna við’. Af þessum sama toga er kviksilf(u)r, kvikasilfur h. ‘málmtegund’, to. úr mlþ. quiksulver, og kviksyndi h. ‘sandbleyta’, e.t.v. < *kviksendi, sbr. kviksandur k. og nno. kviksende kv. (s.m.). Sjá kveikja, kvika (1 og 2), -kvikja, kvikindi og kykna.