léttan fannst í 6 gagnasöfnum

létta létti, létt það léttir til; henni létti stórlega

léttan hann reið léttan heim götuna

léttur létt; létt létt bifhjól STIGB -ari, -astur

létta sagnorð

fallstjórn: þolfall

gera (e-ð) léttara, minnka þunga (e-s)

ég get ekki borið þennan kassa, er hægt að létta hann?

létta af <honum> <áhyggjunum>

gera hlutina auðveldari (fyrir e-n), hjálpa (e-m)

gera sér e-ð til skemmtunar

létta sér lífið

gera hlutina auðveldari (fyrir e-n), hjálpa (e-m)

gera sér e-ð til skemmtunar

létta undir með <honum>

gera hlutina auðveldari (fyrir e-n), hjálpa (e-m)

gera sér e-ð til skemmtunar

það léttir af <mér> <þungu fargi>

gera hlutina auðveldari (fyrir e-n), hjálpa (e-m)

gera sér e-ð til skemmtunar


Sjá 5 merkingar í orðabók

léttur lýsingarorð

sem er vegur ekki þungt, léttur á vigt

hann bar létta byrði á bakinu

vera léttur á sér

ala barn

hreyfa sig án áreynslu, vera fljótur, kvikur

vera léttur í spori

ala barn

hreyfa sig án áreynslu, vera fljótur, kvikur

verða léttari

ala barn

hreyfa sig án áreynslu, vera fljótur, kvikur


Sjá 5 merkingar í orðabók

létta so
<þetta> léttir undir bagga með <honum, henni>
það léttir yfir <honum, henni>
það hefur eins og torfu létt af <honum, henni>
það er eins og létt af <mér> torfu
það léttir til
Sjá 30 orðasambönd á Íslensku orðaneti

léttan ao

léttur lo (sem vegur lítið)
léttur lo (liðugur)
léttur lo (glaðlyndur, glaðvær)
léttur lo (auðveldur)

Venjan er að segja létta undir með einhverjum en ekki „létta undir hjá einhverjum“.

Lesa grein í málfarsbanka


Orðasamböndin létta sér upp og lyfta sér upp eru sömu merkingar.

Lesa grein í málfarsbanka

milda
[Læknisfræði]
samheiti létta, sefa
[enska] mitigate

létta
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] lift

léttur l. ‘sem vegur lítið; auðveldur; kátur, hýr (af víni),…’; sbr. fær. lættur, nno. lett, sæ. lätt, d. let, fe. léoht (ne. light), fhþ. līht(i) (nhþ. leicht) og gotn. leihts < *lenht(i)a-; sk. lunga og lungur (1) og þ. ge-lingen ‘heppnast,…’; sbr. einnig lith. lengvùs, leñgvas, fsl. lĭgŭkŭ ‘léttur’, fi. laghú- ‘röskur, léttur’, gr. elakhýs ‘lítill,…’, fír. lingim ‘stekk’; af ie. *legh-, *lengh-. Af léttur er leidd so. létta ‘gera léttari, auðveldari; lyfta’, sbr. fær. lætta, nno. letta, sæ. lätta, d. lette, fe. liehtan og fhþ. līhtan (nhþ. leichten) í svipaðri merkingu. Af sama toga er létti k. ‘raunabót, fúsleiki; axlasili, burðarband,…’, sbr. fær. lætti, nno. lette k., og léttingi, léttingur k. ‘léttadrengur,…’. Sjá lunga og lungur (1).