níu fannst í 4 gagnasöfnum

nía -n níu; níur, ef. ft. nía níu|þrenna (sjá § 10.2 í Ritreglum)

níu níu|leytið

nía nafnorð kvenkyn

spil númer níu af sérhverri sort


Sjá 2 merkingar í orðabók

níu töluorð

talan 9

hafa níu líf

vera lífseigur, gefast ekki upp


Fara í orðabók

nía kv. (18. öld) ‘spil með níu doppum og (tölu)gildinu níu; vagn nr. 9: nían’; leitt af töluorðinu níu (s.þ.).


níu to. ‘9, átta + einn’; sbr. fær. níggju, nno. nio, nie, sæ. nio, d. ni, fe. nigon (ne. nine), fhþ. niun (nhþ. neun), gotn. niun; < germ. *newun, sbr. lat. novem, fír. nói, fi. náva, gr. ennéa; < ie. *neu̯n̥, *e-neu̯n̥. Hugsanlega sk. lo. nýr og þá átt við að byrja á nýrri tölu eftir tvítölumyndina átta (gotn. ahtau), sem e.t.v. var heiti á samanfelldum fingrum beggja handa að undanskildum þumalfingrunum. Sjá nítján, nítugur, níund, níutíu.