nema fannst í 7 gagnasöfnum

nema Sagnorð, þátíð nam

nemi Karlkynsnafnorð

nema 1 nam, námum, numið þótt hann nemi/næmi hljóðið

nema 2 allir nema ég

nemi -nn nema; nemar

nema samtenging

skilyrðistenging (tekur ávallt viðtengingarhátt af sögninni á eftir): ef ekki

hann ætlar í fjallgöngu nema veðrið verði vont


Sjá 2 merkingar í orðabók

nema sagnorð

fallstjórn: þolfall

læra (e-ð)

hún nam lögfræði í Osló

hann nemur söng við frægan skóla


Sjá 7 merkingar í orðabók

nemi nafnorð karlkyn

nemandi


Fara í orðabók

nemi nafnorð karlkyn

tæki sem nemur breytingar í umhverfi sínu, t.d. hita, hreyfingu, birtu o.s.frv., skynjari


Fara í orðabók

nema st
láta nótt sem nemur
láta þar nótt sem nemur
láta staðar numið
<brottför hennar> nemur engum togum
<þetta> nemur ekki neinni átt
Sjá 10 orðasambönd á Íslensku orðaneti

nemi no kk (námsmaður)
nemi no kk (skynjari)

Rétt er að tala um að eitthvað nemi einhverju (þgf.). Útgjöldin nema 3000 dölum. Hann skuldar bankanum sem því nemur. Það nemur þrefaldri þeirri upphæð sem upphaflega var talað um.

Lesa grein í málfarsbanka

nema
[Eðlisfræði]
samheiti greina, mæla, skynja
[enska] detect

nemi
[Eðlisfræði]
[enska] pickup

nemi
[Eðlisfræði]
samheiti greinir, kanni
[enska] probe

nemi
[Eðlisfræði]
samheiti skynjari
[enska] detector

nemi
[Eðlisfræði]
samheiti teljari
[enska] counter

nemi
[Eðlisfræði]
samheiti kanni
[enska] sonde

nemi
[Eðlisfræði]
samheiti skynjari
[enska] sensor

skynjari
[Læknisfræði] (eðlisfr.)
samheiti nemi
[enska] detector

nemi
[Læknisfræði]
[skilgreining] Sérhæfður skyntaugarendi sem nemur áreiti og breytir því í taugaboð.
[latína] receptor

nemi
[Landafræði] (4.0)
samheiti skynjari
[skilgreining] búnaður (í ýmsum mæli- og stjórntækjum) er skynjar ýmsa áorkan, svo sem hita, birtu, þrýsting, segulmagn o.þ.u.l. og breytir henni í rafboð
[enska] sensor

nemi
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[skýring] vélstjóra- eða stýrimannsefni
[enska] cadet

nemi
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] sensor

nemi
[Stjörnufræði]
[enska] detector

nemi kk
[Uppeldis- og sálarfræði]
samheiti skynnemi
[skilgreining] líkamshluti, næmur fyrir sérstöku áreiti, tengdur skyntaugum (t.d. nethimnu-nemar í auga)
[enska] receptor

nemi
[Erfðafræði]
samheiti skynjari
[enska] sensor

nemi
[Erfðafræði]
[enska] receptor

viðtaki
[Erfðafræði]
samheiti nemi, viðtakandi
[enska] receiver

nemi kk
[Læknaorð]
samheiti skynjari
[skilgreining] Sá hluti af sérstöku rafeindatæki sem nemur geisla eða bylgjur til greiningar.
[enska] probe

nemi kk
[Læknisfræði]
[skilgreining] Skyntaugarendi eða sérstakt skynlíffæri sem nemur lífeðlis- og lífefnafræðilegar breytingar í umhverfi sínu.
[enska] receptor

bókasafnsfræðinemi kk
[Upplýsingafræði]
samheiti lærlingur, lærlingur í bókasafni, nemi, vettvangsnemi
[franska] élève bibliothèque,
[enska] librarianship student,
[norskt bókmál] bibliotekelev,
[hollenska] bibliotheek pupil,
[þýska] Bibliotheks-Student,
[danska] bibliotekselev,
[sænska] bibliotekselev

teljari kk
[Læknisfræði]
samheiti nemi
[skilgreining] Tæki eða búnaður sem telur tilteknar einingar í því sýni sem telja á úr, s.s. frumur í blóði.
[enska] counter

nemi
[Raftækniorðasafn]
samheiti skynjari
[sænska] givare,
[þýska] Messwerk,
[enska] sensor

skynjari kk
[Tölvuorðasafnið]
samheiti nemi
[skilgreining] Tæki sem skynjar ýmsa áorkan, svo sem hita, birtu, þrýsting eða segulmagn og breytir henni í rafboð.
[enska] sensor

1 nema (st.)s. (v.b. ⊕namdi, ⊕numdi) ‘taka; taka sér til eignar; snerta, koma við; skynja, læra’; sbr. fær. og nno. nema (í svipaðri merk.), sæ. máll. nimma ‘skilja, skynja’, fsæ. næma, nima ‘taka’, d. nemme ‘taka, skynja,…’, fd. nimmæ; sbr. fe., fsax. og gotn. niman, fhþ. nemen (nhþ. nehmen) ‘taka’. Af ie. *nem- ‘taka, útbýta, telja’, sbr. fír. nem ‘eiturskammtur’, gr. némō ‘útdeili’, nómos ‘skipulag, regla’, lat. numerus ‘tala’, fír. dernum ‘tjón, tap’, eiginl. ‘brotttaka’, lettn. ņemt ‘taka’. Sjá nam, nám (1), nemja, -nomsi, -numa, numnast, nymja, næma og næmur. Af nema eru leidd no. nemi k. og nemandi k. ‘námsmaður, lærisveinn’. Mismunandi merkingar so. kunna að einhverju leyti að vera runnar frá föllnum forskeytum: nema ‘læra, tileinka sér’ e.t.v. < *and- eða *ga-neman, sbr. gotn. andniman, ganiman; nema ‘svipta e-n e-u’ e.t.v. < *bi-neman, sbr. fe. beneman (s.m.); nema ‘snerta, koma við’ hugsanlega < *at-neman, sbr. gotn. at-tekan og ísl. taka ‘snerta’ (< *at-takan).


2 nema st. ‘að undanteknu(m), án, að ótöldu(m)’; sbr. fær. neman, fd. num. Uppruni óviss. E.t.v. ummyndun úr nefa (s.þ.), einsk. samlögun n-ƀ > n-m eða fyrir hugtengsl og áhrif frá so. nema (1). Tæpast < ne má (stytting úr ne má vesa, sbr. fhþ. ni wāri ‘í~því tilfelli’, mholl. ne ware, holl. maar ‘en’, F. Holthausen). Sjá nefa.