norður fannst í 6 gagnasöfnum

norður Hvorugkynsnafnorð

norður Atviksorð, stigbreytt

norður 1 norðurs vindur af norðri

norður 2 farðu norður og niður!; þau búa norður í

norður atviksorð/atviksliður

í áttina norður, til norðurs

skipið siglir norður á morgun


Sjá 2 merkingar í orðabók

norður nafnorð hvorugkyn

ein af höfuðáttunum fjórum, norðurátt

<vindurinn er> af norðri

<fjallið er> í norðri

<stefna> í norður

<beygja> til norðurs

<ísinn rekur að landinu> úr norðri


Fara í orðabók

norður no hvk
norður ao
farðu norður og niður
norður frá
vísa <þessum kenningum> norður og niður
í norður
frá norðri til suðurs
Sjá 18 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Athuga ber að tala fremur um norður og suður í heiminum en „upp“ eða „uppi“ og „niður“ eða „niðri“. Sagt er: suður til Afríku, suður í Afríku, norður til Kanada, norður í Kanada (ekki „niður til Afríku“, „niðri í Afríku“, „upp til Kanada“, „uppi í Kanada“).

Lesa grein í málfarsbanka


Ritað er Norður-Írland, Austur-Tímor, Vestur-Kongó, Suður-Afríka en ekki „Norður Írland“, „Austur Tímor“, „Vestur-Kongó“, „Suður Afríka“

Lesa grein í málfarsbanka

norður h., ao. ‘ein af fjórum höfuðáttum jarðar; í stefnu á þá átt’; sbr. fær. norður, nno. nord, sæ. norr (< *nordr), d. nord (gd. norder), fe. norð, fsax. north, fhþ. nord; < germ. *nurþra-, *nurþa-, ie. *nr̥t(r)o-. Líkl. sk. gr. (e)nérteros ‘neðri’, éneroi ‘hinir neðri’, úmbr. nertru ‘vinstri’, af rót *ner- ‘niður’, sbr. fi. náraka- ‘undirheimar’; *ner- e.t.v. sk. *nei- í niður (4). Nafngiftin á þá við niðurgöngu sólar, sólarlagsátt; ath. vestur.