ofar fannst í 6 gagnasöfnum

ofar STIGB hástig efst

uppi 1 -nn uppa; uppar uppa|kynslóð

uppi 2 uppi á lofti; uppi í sveit; uppi undir þaki

ofar atviksorð/atviksliður

á stað sem er hærra uppi en hér

sumarhúsið er ofar í hlíðinni

nafn hennar er ofar en hans á listanum


Fara í orðabók

uppi atviksorð/atviksliður

andstætt niðri, um dvöl á stað sem stendur hátt

húsið stendur uppi í brekkunni

fuglinn á hreiður uppi í trénu

fjölskyldan uppi er burtu í viku

uppi í sér


Fara í orðabók

uppi nafnorð karlkyn
óformlegt

ungur einstaklingur sem einbeitir sér að sem skjótustum frama og sem mestum fjárgróða


Fara í orðabók

uppi no kk
uppi ao
standa uppi slyppur
standa uppi með tvær hendur tómar
standa uppi vegalaus
standa uppi slyppur og snauður
halda uppi heiðri <landsins>
Sjá 177 orðasambönd á Íslensku orðaneti

Atviksorðið upp er notað um hreyfingu: fara upp á heiði. Atviksorðið uppi er notað um dvöl á stað: vera uppi á heiði.

Lesa grein í málfarsbanka


Athuga ber að tala fremur um norður og suður í heiminum en „upp“ eða „uppi“ og „niður“ eða „niðri“. Sagt er: suður til Afríku, suður í Afríku, norður til Kanada, norður í Kanada (ekki „niður til Afríku“, „niðri í Afríku“, „upp til Kanada“, „uppi í Kanada“).

Lesa grein í málfarsbanka


Rétt er að segja hafa uppi á einhverjum en ekki „hafa upp á einhverjum“.

Rétt er með farið að segja hlaupa einhvern uppi.

Lesa grein í málfarsbanka


Talað er um að hafa uppi á einhverjum en ekki „upp á einhverjum“.

Lesa grein í málfarsbanka

ofar ao. mst. ‘hærra, lengra upp(i)’; sbr. fær. ovari, ovast (mst. og hst. lo., ao.); sbr. og fe. ofer, fhþ. obar, gotn. ufar ‘yfir,…’. Af sama toga er †ofarr l. ‘sem er ofarlega’; leitt af germ. *ufara-, sbr. ofur (2), ofra (2), yfir (1), of (1--3), efri, öfri og yfrinn.


1 upp ao. ‘í átt frá jörðu eða láréttum fleti’; sbr. fær., nno., nsæ. upp, nd. op, fd. upp, fe. up(p), fsax. upp, ne. up (s.m.), sbr. og gotn. iup (< *eup-) og fhþ. ūf, nhþ. auf (< *ūp) (hljsk.). Germ. *up(p)-, *ūp-, *eup-, sk. *uf- í of (3) og yfir (1). Af sama toga er ao. uppi, sbr. fær. uppi, nno. og sæ. uppe, d. oppe, fe. uppe, fsax. uppa (< *uppai, endingin e.t.v. ættuð úr gömlu staðarfalli no.). Sjá of (3) og yfir (1), op, opinn og eypska, yppa og yppta.