prófa fannst í 7 gagnasöfnum

próf Hvorugkynsnafnorð

prófa Sagnorð, þátíð prófaði

próf -ið prófs; próf þreyta próf; próf|fólk

prófa prófaði, prófað

próf nafnorð hvorugkyn

rannsókn á kunnáttu nemanda í skóla í því fólgin að hann er látinn svara spurningum eða leysa verkefni hjálparlaust á ákveðnum tíma

ganga undir / taka / þreyta próf

fara í próf

lesa undir próf

ná prófi


Sjá 2 merkingar í orðabók

prófa sagnorð

fallstjórn: þolfall

gera tilraun (til e-s)

prófaðu að hringja aftur

mér finnst gaman að prófa nýjan mat


Sjá 2 merkingar í orðabók

próf no hvk
verða fyrir prófi
ná prófi
falla á prófinu

prófa so

Frekar skyldi segja prófseinkunn en „prófeinkunn“.

Lesa grein í málfarsbanka

prófa
[Endurskoðun]
[enska] examine

prófa so
[Hagfræði]
samheiti rannsaka
[enska] test

rannsaka so
[Hagfræði]
samheiti prófa
[enska] test

próf hk
[Hagfræði]
[enska] test

kanna
[Hugbúnaðarþýðingar]
samheiti prófa
[enska] check

próf hk
[Ónæmisfræði]
samheiti greining, könnun
[skilgreining] aðferð notuð til að mæla eða greina eitthvað
[enska] assay

aðgæta
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti prófa
[enska] check

prófa
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti aðgæta
[enska] check

prófa
[Tölvuorð]
[enska] test

próf hk
[Uppeldis- og sálarfræði]
[skilgreining] spurningar og annars konar verkefni, sem svo eru fram sett, að svör eða úrlausnir samsvari stigum, sem mat verði á reist
[enska] test

próf
[Erfðafræði]
[enska] test

próf hk
[Læknisfræði]
[skilgreining] Sérstök skilgreind aðferð (prófun eða rannsókn) til að skoða, kanna, meta eða greina tiltekið fyrirbæri.
[enska] test

próf hk
[Menntunarfræði]
[skilgreining] Formlegt námsmat á kunnáttu, skilningi og leikni nemenda sem þeim er ætlað að leysa á afmörkuðum tíma.
[enska] test

próf h. ‘reynsla á e-u, áraun; rannsókn; sönnun; yfirheyrsla í rétti; athugun á kunnáttu nemenda,…’; sbr. nno. prov, fær. prógv, gd. prov. To. úr mlþ. prōve < mlat. proba. Af sama toga er so. prófa, †próba ‘reyna, sanna, rannsaka,…’ (sbr. fær. prógva, nno. prova, gd. prove, msæ. prove) < mlþ. prôven < lat. probāre ‘reyna, rannsaka, sanna’.