rangt fannst í 6 gagnasöfnum

rangur röng; rangt

rangt atviksorð/atviksliður

ekki rétt, vitlaust

borðið er rangt sett saman

hafa rangt við

svindla


Fara í orðabók

rangur lýsingarorð

ekki réttur, vitlaus, skakkur

ég fékk rangar upplýsingar í bankanum

lögreglan handtók rangan mann

hann er í röngu starfi

gera rangt

gera <henni> rangt til

hafa á röngu að standa

hafa rangt fyrir sér


Fara í orðabók

rangur lo
fara með rangt mál
taka ranga ákvörðun
hafa <hann, hana> fyrir rangri sök
gera rangt
gera <honum, henni> rangt til
Sjá 10 orðasambönd á Íslensku orðaneti

skemmdur
[Hugbúnaðarþýðingar]
samheiti ótækur, rangur
[enska] bad

rangur
[Hugbúnaðarþýðingar]
[enska] incorrect

rangur l. ‘skakkur, snúinn; óréttur, öfugur’; sbr. fær. rangur, nno. (v)rang, sæ. vrång, d. vrang; sbr. einnig mlþ. wrank (-g) ‘súr, beiskur’, holl. wrang (s.m.), e. wrong ‘skakkur, óréttur’. Upphafl. merk. ‘snúinn’, sbr. mlþ. wringen s. og fe. wringan (st.s.) ‘snúa, vinda til’; af ie. *u̯renk-, *u̯rengh-, sbr. gr. rhímpha ‘skjótt, rösklega’. Af rangur er leidd so. ranga ‘hreyfa til,…’ og ranga kv. ‘ranghverfa’, sbr. og sams. eins og Rangá og Rangbeinn. Sjá rangali, rangla, rengja, rengi, rengla, ringur (1), ringja, ringla, rung og röng.