rannsakandi fannst í 6 gagnasöfnum

rannsaka Sagnorð, þátíð rannsakaði

rannsakandi Lýsingarorð

rannsakandi Karlkynsnafnorð

rannsaka -sakaði, -sakað

rannsakandi 1 -nn -sakanda; -sakendur

rannsakandi 2 rannsakandi augnaráð

rannsaka sagnorð

fallstjórn: þolfall

kanna (e-ð), athuga (e-ð) af nákvæmni

lögreglan ætlar að rannsaka málið

hann rannsakaði ljósmyndina lengi


Sjá 2 merkingar í orðabók

rannsakandi lýsingarorð

sem athugar, skoðar

hann horfði rannsakandi á mig


Fara í orðabók

rannsakandi nafnorð karlkyn

sá sem rannsakar tiltekið mál

rannsakendur flugslyssins


Fara í orðabók

rannsaka
[Endurskoðun]
[enska] examine

rannsaka so
[Hagfræði]
[enska] research

prófa so
[Hagfræði]
samheiti rannsaka
[enska] test

rannsaka so
[Hagfræði]
samheiti prófa
[enska] test

rannsaka
[Uppeldis- og sálarfræði]
[enska] investigate

skoðandi kk
[Læknisfræði]
samheiti rannsakandi
[skilgreining] Einstaklingur sem framkvæmir skoðun, prófun eða rannsókn.
[enska] examiner

rann h., rannur k. ‘hús, heimili’; sbr. fær. rann og nno., sæ. og nd. ran- í sams. og fe. ærn, ren og gotn. razn ‘hús, hýbýli’. Vafasamara er um tengsl við fe. rasn og ffrísn. ransa ‘sperra, bjálki, loft í húsi’. Orðið er líkl. sk. röst ‘vegalengd’ (eiginl. ‘áfangi, hvíldarstaður’) og fhþ. rasta ‘ró, dvöl, leiðarspölur’ (sbr. og fe. ræst, ne. rest ‘hvíld’ og mlþ. ruste (s.m.)), og af sömu frumrót og ‘hvíld, kyrrð’. Orðið kemur fyrir sem forliður í sams. eins og rannsaka, sbr. nno. og sæ. ransaka og d. ransage og sem liður í mannanöfnum, sbr. Rannveig. (Sumir tengja rann við ie. *rezg- ‘flétta’ í lith. rezgù ‘bregð, bind’ og lat. restis ‘band’. Vafasamt). Sjá granni og röst (1); ath. orrusta.