reyndar fannst í 6 gagnasöfnum

reyna Sagnorð, þátíð reyndi

reynd Kvenkynsnafnorð

reyndur Lýsingarorð

reyna reyndi, reynt

reynd -in reyndar; reyndir í reynd; reyndar|birtustig

reyndar

reyndur reynd; reynt STIGB -ari, -astur

reyna sagnorð

fallstjórn: þolfall

gera tilraun til (e-s)

hann reyndi að ýta á alla takkana

hún reynir að hafa garðinn snyrtilegan

ég reyndi að losa skrúfuna

reyndu nú að sofna


Sjá 12 merkingar í orðabók

reynd nafnorð kvenkyn

það sem hefur reynst vera svona, veruleiki

<þetta getur orðið erfitt> í reynd

reyndin er sú að <verkið tók tólf ár>


Fara í orðabók

reyndar atviksorð/atviksliður

í raun og veru, satt best að segja

reyndar hefur mér aldrei líkað við hana

hann hefur reyndar tekið sig á í náminu undanfarið


Fara í orðabók

reyndur lýsingarorð

sem hefur öðlast reynslu

hún er reyndur kennari


Fara í orðabók

reyna so
<þetta> reynir á taugarnar
<þetta> reynir á kraftana
<þetta> reynir á þolrifin
það reynir á kraftana að <sigla bátnum>
það reynir á <mann> að <hafa barnið á handleggnum>
Sjá 8 orðasambönd á Íslensku orðaneti

reynd no kvk
þegar til reyndanna kemur
reyndin er sú að <margir nemendur hverfa frá námi>
í reyndinni

reyndar ao

reyndur lo

framkvæmd
[Læknisfræði]
samheiti reynd
[enska] praxis

reyna s. ‘freista, gera tilraun; rannsaka, prófa; þreyta, stunda; verða fyrir e-u, verða að þola,…’; sbr. fær. royna, nno. røyna, sæ. röna, gd. røne, sbr. raun og raund; reyna < *raunian, so. er nafnleidd af raun, sk. gr. ereunáō ‘rannsaka’. Af so. reyna eru leidd no. reynd (raund) og reynsla kv. og reynir k. ‘sá sem reynir á’ (í kenningum), sbr. fær. roynd, roynsla og nno. røynd. Sjá raun.