sárt fannst í 4 gagnasöfnum

sár Lýsingarorð

sárt Atviksorð, stigbreytt

sárt lýsingarorð

sem veldur sársauka

eiga um sárt að binda

hafa orðið fyrir sorg


Fara í orðabók

sárt lo hvk
sárt ao
<mig> tekur <þetta> sárt
sverja og sárt við leggja að <bragða ekki áfengi framar>
<honum, henni> fellur <missirinn> sárt
vera sárt tregaður
<mér> tekur sárt til <þess>
Sjá 13 orðasambönd á Íslensku orðaneti

1 sár k. ‘kerald, áma’; sbr. nno., sæ., jó. og gd. (s.m.) (to. í fe. sā, sbr. e. máll. soe, soa ‘fata’ og í finn. saavi og hugsanlega einnig saikko ‘mjólkurskjóla’ (eldra to.)). Úr germ. *saiha-, sk. lith. saĩkas, síekas ‘mæliker fyrir vökva eða korn’ og seikiù, seikė̕ti ‘mæla með mælikeri’, sbr. lith. síekti ‘ná til’; af ie. *seik- ‘ná (yfir), grípa’, sbr. gr. (h)íkō ‘kemst, næ, næ til’, áïktos ‘ókleifur, ónáanlegur’. Sjá sáld (2).


2 sár h. ‘und, ben, (blæðandi) meiðsli; e-ð sársaukafullt; brotflötur (á hlut)’; sbr. fær. sár, nno., sæ. og d. sår, fe. sār ‘und, sársauki’ (ne. sore ‘eymslastaður’), fsax. og fhþ. sēr og gotn. sair h. ‘sársauki’. Eiginl. nafngert hvk. lo. sár (s.þ.).