síð fannst í 6 gagnasöfnum

síð 1 -in síðar; síðir um síð; (seint og) um síðir

síð 2 ár og síð; löngu síðar; takk fyrir síðast! STIGB síðar, síðast

síður 1 síð; sítt sítt hár; síðir kjólar STIGB -ari, -astur

síður 2 síður en svo; ég held nú síður; ég býst síður við því STIGB hástig síst

síð atviksorð/atviksliður
Fara í orðabók

síður lýsingarorð

sem nær langt niður

hann er með sítt hár

síður kjóll

samkvæmiskjóll


Fara í orðabók

síður atviksorð/atviksliður

ekki jafnmikið, minna

þér verður síður kalt ef þú hefur teppið yfir þér

hann vill síður særa tilfinningar hennar

ekki síður


Fara í orðabók

Bæði er sagt engu síður og engu að síður. Í stað hins síðarnefnda er þó fremur mælt með eigi að síður.

Lesa grein í málfarsbanka

1 síð kv. ‘seint tímaskeið; e-ð seint, síðla fram komið’; einkum í sams. um síð(ir), líkl. nafngert kvk. lo. síður; síð kemur líka fyrir sem ao. og gæti verið þf. af síð kv., en er e.t.v. (að hluta a.m.k.) hvk. af lo. síður ‘seinn’, sbr. fe. sīð, sīðlīce. Sjá síðan, síðar, síður (1 og 2) og síðla.


2 Síð kv. † árheiti (í þulum). E.t.v. fremur ‘hin djúpa’, sbr. síður (2), en ‘hin hægfara’, sbr. síður (1); sbr. fær. síður kavi ‘djúpur snjór’ og lettn. sieteis ‘hylur í á’.


1 síður l. ‘sem nær langt niður; †víður, breiður’; sbr. fær. síður, nno., sæ. og d. sid, fe. sīd ‘síður, breiður’, mlþ. sît, sîde ‘lágur, víður’, fhþ. sīto ‘rúmur’; sk. fír. síth ‘langur’ og lettn. sietus, sietawa ‘hylur í á’. Sjá síð (1), sið, síðar, siðla, seinn, semast og simsa (af ie. *sei- ‘seinn, hægur; langur,…’ (um rúm og tíma)).


2 síður (mst.), síst (hst.) ao. ‘verr, miður; verst, lakast’; sbr. fær. síður ‘seinna’ og síst ‘minnst, seinast’, nno. sidst ‘minnst, treglegast’; síð(u)r < *sīþiz mst. af ao. síð, sbr. síð (1) og gotn. seiþus ‘seint á tíma’, gotn. þana seiþs ‘framvegis, eftir það’, fhþ. sīd ‘seinna’, fe. sīþ þām ‘eftir það’. Sjá síð (1), síðan, síðar, síðla og síður (1).