selja fannst í 6 gagnasöfnum

sel Hvorugkynsnafnorð

selja Kvenkynsnafnorð

Selja Kvennafn

selja Sagnorð, þátíð seldi

sel -ið sels; sel í seljum; til selja; sel|stúlka

selja 1 -n selju; seljur, ef. ft. selja selju|rót

selja 2 seldi, selt

sel nafnorð hvorugkyn

dvalarstaður með húsakosti í sumarhögum langt frá bæ þar sem búsmali er mjólkaðu


Fara í orðabók

selja nafnorð kvenkyn

runni eða tré af víðisætt


Fara í orðabók

selja sagnorð

fallstjórn: (þágufall +) þolfall

láta (e-ð) af hendi gegn gjaldi

hún seldi mér bílinn

viltu selja mér tjaldið þitt?

verslunin selur byggingarvörur

þeir selja húsgögn á hagstæðu verði

þau seldu húsið dýru verði

fötin eru seld með afslætti


Sjá 2 merkingar í orðabók

sel no hvk

selja so
<kýrin> selur mjólk
hafa <aldrei> <þessar jarðir> gjöfum gefið eða sölum selt
<kýrin> selur <mjaltakonunni> nytinni
ég sel <þá sögu> ekki dýrara en ég keypti
ég sel þessa sögu eins og ég keypti hana
Sjá 6 orðasambönd á Íslensku orðaneti

selja
[Endurskoðun]
[enska] sell

selja so
[Hagfræði]
[enska] sell

sellerí hk
[Matarorð úr jurtaríkinu]
samheiti selja, silla
[skilgreining] tvíær planta af sveipjurtaætt, vex villt víða á strandsvæðum í Evrópu, Asíu og Afríku;
[skýring] með hvít blóm í þyrpingum; ræktað í tveimur afbrigðum, hnúðsellerí og blaðsellerí
[norskt bókmál] selleri,
[danska] selleri,
[enska] wild celery,
[finnska] selleri,
[franska] ache,
[latína] Apium graveolens,
[spænska] apio,
[sænska] selleri,
[ítalska] sedano,
[þýska] Echter Sellerie

selja kv
[Plöntuheiti]
samheiti fjallaselja, seljupíll, seljuvíðir
[latína] Salix caprea,
[sænska] sälg,
[enska] goat willow,
[norskt bókmál] selje,
[þýska] Salweide,
[danska] seljepil

vefsel hk
[Tölvuorðasafnið] (í netvinnu)
samheiti sel
[skilgreining] Miðlari sem starfar sem milliliður milli biðlara og lýðnets.
[skýring] Vefsel notar oft eigið skyndiminni til að flýta fyrir vinnslu.
[enska] proxy

sel
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Útihús í bithaga fjarri bæjum, þar sem búfénaður var látinn ganga á sumrin og fólk dvaldi við gæslu hans.
[skýring] Um s. og seljabúskap eru m.a. ákvæði í Jónsbók, en þar er s. nefnt sætur.

selja
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Það að yfirfæra eignarrétt að einhverju verðmæti (þ.e. afsala eignarréttinum) til annars manns gegn endurgjaldi.

selja
[Lögfræðiorðasafnið]
[skilgreining] Það að afhenda e-m e-ð: selja í hendur.

sel h. ‘hús eða kofi fjarri heimabæ þar sem búfé er nytkað að sumri til’; sbr. nno. sel, sæ. máll. sel (s.m.) og þ. máll. sell, söll ‘alpakofi’; sel < *salja-, sk. salur (1) og gotn. saljan ‘dvelja, búa’ og fhþ. salida ‘hýbýli’. Sjá salur (1).


1 selja kv. ‘trjátegund, garðplanta af víðisætt (salix caprea),…’; sbr. nno. selje kv., sæ. sälg, d. máll. selje, gd. sellie; < *salhiōn; sbr. ennfremur fe. sealh, mhþ. salhe, fhþ. salaha og lat. salix. Af sama toga er líkl. mlþ. salwida (s.m.) og orðin e.t.v. í ætt við lo. sölur og nafngiftin lýtur þá að gráum litnum.


2 selja kv. ‘kona (einkum í skáldam.)’, eiginl. ‘sú sem gefur, framreiðir’; líka í sams. eins og matselja og fangselja og í kvenkenningum. Sk. selja (3) (s.þ.).


4 Selja kv. fno. eyjarnafn. Uppruni óviss, gæti verið tengt selja (1); aðrir ætla að nafnið sé leitt af salur í merk. bænhús í helli þar á eynni, þar sem heilög Sunneva átti að hafa lent; sbr. og selju(manna)messa, selju(manna)vaka, sérstakur messudagur til minningar um hina helgu menn (seljumenn) sem áttu að hafa fylgt Sunnevu til Selju.