skarpt fannst í 6 gagnasöfnum

skarpt Atviksorð, stigbreytt

skarpur Lýsingarorð

skarpur skörp; skarpt STIGB -ari, -astur

skarpur lýsingarorð

vel gefinn, greindur

hún er skörp og leysir eflaust þrautina á augabragði


Sjá 7 merkingar í orðabók

skarpur lo
skarpur lo (greindur, athugull)

snarpur lo
[Læknisfræði]
samheiti skarpur
[skilgreining] Sem er mikill eða ákafur, s.s. mikill verkur.
[latína] acutus,
[enska] acute

1 skarpur k. (18. öld) ‘rýmið fremst og neðst í bátsbarka og aftast og neðst í skut’, sbr. fær. skarp h. ‘fremsta rúm í bát eða skipi’. Eiginl. nafngert kk. og hvk. af lo. skarpur og merkingin ‘mjótt rými, þröngt rúm’. Sjá skarpur (2 og 3).


2 skarpur l. ‘beittur, hvass; harður, skorpinn; röskur; bráðgreindur, …’; sbr. fær. skarpur, nno., sæ. og d. skarp í svipaðri merkingu; sbr. ennfremur fe. scearp ‘hrjúfur, beiskur, bitur’, ne. sharp, fsax. skarp, fhþ. scar(p)f, nhþ. scharf (s.m.). Sk. rússn. ščerba ‘rifa, sár, ör’, skorbь ‘sorg’; af ie. *sker-b(h)-, *skreb(h)- tengt *sker- í skera; tæpast af *sker-b- ‘herpast, hrukkast’ sbr. skorpinn og skorpa (1). Sjá skarpur (1), skerpa (1 og 2) og skorpa (2), sbr. germ. *skerf-, *skerƀ- í skarfur (2) og skurfa (1).


3 skarpur l. ‘harður, hertur (t.d. um fisk)’. Gæti verið s.o. og skarpur (2) og merk. ‘harður’: sko̢rp skreið hafa æxlast af ‘sár, stingandi’ eða ‘óþjáll viðkomu’. Eins líklegt er þó að orðið sé skylt skorpa (1), af germ. *skerp-, *skrep- ‘herpast saman’, ie. *sker-b-, sbr. rússn. skorbnutь ‘beygjast’.