snöggt fannst í 5 gagnasöfnum

snöggt Atviksorð, stigbreytt

snöggur Lýsingarorð

snöggur snögg; snöggt snöggt um betri STIGB sneggri/snögg(v)ari, sneggstur/snögg(v)astur

snöggt atviksorð/atviksliður

stutta stund

hún leit snöggt á hann


Fara í orðabók

snöggur lýsingarorð

fljótur, sem bregst fljótt við

hann er ótrúlega snöggur að reikna


Sjá 3 merkingar í orðabók

snöggt ao

snöggur lo
hitta snöggan blett á <honum, henni>
fara snögga ferð <til Íslands>
í snöggu bragði
í snöggum svip
í snöggu áliti
Sjá 8 orðasambönd á Íslensku orðaneti

1 snöggur, †snøggr, †sno̢ggr l. ‘stuttur (um hár og gras)’; sbr. fær. snøggur, nno. snøgg (snegg), sæ. máll. snägger, snygg, og eru lo. þessi höfð í merk. ‘stuttur, knappur, snotur,…’; snöggur líkl. < *snawwu- (u-st. með j-viðsk. í þf. og þgf., sbr. gotn.). Sk. snáður, snást (snjá (1), snjáður) og snugga (2); sbr. og nno. snøgga s. ‘strjúkast við, snerta, …’, fær. snøgga ‘jafna, snurfusa’ < *snawwian. Af snöggur er leitt sneggja kv. ‘lágt gras, lítill grasvöxtur’ (< *snawwiōn) (s.þ.).


2 snöggur, †snøggr, †sno̢ggr l. ‘skjótur, viðbragðsfljótur; skyndilegur; uppstökkur,…’; sbr. nno. snøgg (snegg) ‘skjótur, skyndilegur, röskur,…’, sæ. máll. snägger ‘uppstökkur, röskur’, sbr. og fær. snøggliga ao. ‘skyndilega’. Sennilega < *snawwu- eða *snawwia-; sk. snúa, snugga (3) og snemma. Sumir telja að snöggur ‘skjótur,…’ sé eiginl. s.o. og snöggur (1), merkingin hafi kvíslast; af merk. ‘stýfður, grannur, knappur’ hafi æxlast tákngildið ‘skjótur’. Fremur ólíklegt.