stirt fannst í 6 gagnasöfnum

stirður Lýsingarorð

stirt Atviksorð, stigbreytt

stirður stirð; stirt STIGB -ari, -astur

stirður lýsingarorð

sem á erfitt með að hreyfa sig

vera stirður í hreyfingum


Sjá 5 merkingar í orðabók

stirt atviksorð/atviksliður

erfiðlega, treglega

sambúð mæðgnanna gengur stirt


Fara í orðabók

stirður lo
stirður lo (önugur, kaldur í viðmóti)

stirt ao
það fellur stirt á með <þeim>
það fellur stirt á milli <þeirra>
það fellur stirt með <þeim>

stirður
[Læknisfræði]
samheiti stirfinn, undanlátslaus
[enska] rigid,
[latína] rigidus

stirður l. ‘stífur; önugur, erfiður í skapi; slæmur, örðugur (um veður); stirðlegur (um kveðskap),…’; sbr. fær. stirdur, nno. styrd (stør, stĭr), sæ. máll. stil̃, stjäl̃, msæ. stirdher, nsæ. stel, gd. stir; stirður < germ. *ster-þia-, sk. stara, eða e.t.v. < *sterðia-, af ie. *ster-dh- í storð (2), sbr. gr. stórthē (Hesych.) ‘broddur, stingur’. Af stirður er leidd so. stirðna, sbr. fær. stirðna, nno. styrdna, stølne og sæ. stelna, sæ. máll. stirdn’, og stirðni kv. ‘stirðleiki’ og stirðningur k. ‘lítilsháttar frost eða ísmyndun’.