sundur fannst í 5 gagnasöfnum

sundur atviksorð/atviksliður

engjast sundur og saman

kippast allur til, hreyfast ákaft

hæðast óspart að henni

draga <hana> sundur og saman í háði

kippast allur til, hreyfast ákaft

hæðast óspart að henni


Fara í orðabók

sundur
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti í sundur
[enska] apart

sundur
[Erfðafræði]
samheiti útdráttur
[enska] extract

gegnum ao
[Læknisfræði]
samheiti milli, sundur
[gríska] dia-,
[enska] dia-

sundur ao. ‘í (marga) hluta, í tvennt; frá, burt hvort frá öðru, hvor öðrum’; sbr. fær. sundur, nno. sunder, nsæ. sönder, fsæ. sunder, synder, nd. sønder, fd. sundær, syndær, søndær, fe. sundor, synder (ne. sunder), fsax. sundar, fhþ. sundar (nhþ. sonder-), gotn. sundro. Orðið kemur líka fyrir sem lo. í sumum germ. málum og er oftast talið sk. fi. sanutár ‘fyrir utan, til hliðar’, gr. áter, lat. sine ‘án’, fír. sain ‘öðruvísi, sérstakur’; sundur af ie. *sn̥-ter- (< *sn̥(H)-ter-?) ‘út af fyrir sig, frágreindur’. Síður < *sm̥-ter-o-, sbr. gr. (h)áteros ‘annar, frábrugðinn’ af *sem- ‘einn’. Af sundur ao. er leidd so. sundra ‘slíta, tvístra’, sbr. fær. og nno. sundra, d. søndre, fe. sundrian, fhþ. suntarōn, og af so. sundra er leitt sundrung kv. Ath. sund (2) og Senja.