svipast fannst í 6 gagnasöfnum

svipast so_alm

svipa Sagnorð, þátíð svipaði

svipa 1 -n svipu; svipur, ef. ft. svipna svipu|hólkur

svipa 2 svipaði, svipað þeim svipar saman

svipast svipaðist, svipast svipast um

svipa nafnorð kvenkyn

ól á handfangi til að slá í hesta, keyri


Sjá 2 merkingar í orðabók

svipa sagnorð

<henni> svipar til <móður sinnar>

hún líkist móður sinni


Fara í orðabók

svipast sagnorð

svipast um

líta í kringum sig, leita (að e-u)


Fara í orðabók

svipa no kvk
<landslaginu> svipar til <Alpafjallanna>

svipa
[Læknisfræði]
[skilgreining] Svipulaga útskot miðjuþráðar sem hulinn er þunnu frymislagi.
[skýring] Hreyfitæki sæðisfrumna, ákveðinna baktería og frumdýra.
[latína] flagellum

flokksvörður (á breska þinginu) kk
[Stjórnmálafræði]
samheiti pískari, svipa
[skýring] Þingmaður í breska þinginu sem gegnir því hlutverki að smala þingmönnum flokks síns til atkvæðagreiðslu, sjá til þess að þeir fylgi flokkslínum og flokksaga og koma skoðunum þeirra á framfæri við flokksforustuna.
[enska] whip

svipa
[Erfðafræði]
[enska] flagellum

1 svipa kv. ‘pískur, skaftól til að berja skepnur eða fólk og knýja áfram; bifhár á frumu (nýy.)’; sbr. nno. svipe kv. ‘sveigjanleg trjágrein, hrísvöndur, keyri’, sæ. máll. svepa kv. ‘keyri, visk’, d. svøbe ‘keyri’, fe. swipe, swipu og mlþ. swep(p)e (s.m.). Sk. sveipa (2) og svipa (2), svipan og svipur. Af svipa kv. er leidd so. svipa † ‘berja með svipu’, sbr. fe. swipian (s.m.).


2 svipa s. ‘fara hratt; leiftra, bregða fyrir, sjá í draumi; gera í skyndi; sveipa; (óp.) líkjast’; (mm.) svipast (um) ‘litast um’; sbr. nno. svipa ‘svífa, þjóta af stað,…’, sæ. máll. svipa ‘sópa, fleygja’; svipa < *swĭpōn, sbr. lþ. swipen ‘sópa’; so. er að nokkru sagnleidd, sbr. sveipa og *svípa, og að nokkru nafnleidd og er oft erfitt að greina þar á milli; nafnleidd er so. líkl. í merk. ‘sjá í draumi, líkjast’, sbr. svipur. Sjá sveipa (2), *svípa, svipan, Svipall, svippa, svipta, svipull og svipur.