veikt fannst í 6 gagnasöfnum

veikja Sagnorð, þátíð veikti

veikt Atviksorð, stigbreytt

veikur Lýsingarorð

veikja veikti, veikt

veikur veik; veikt STIGB -ari, -astur

veikja sagnorð

fallstjórn: þolfall

gera (e-ð) veikara, lélegra

tapið í fyrra veikti fjárhagslega stöðu fyrirtækisins

brotthvarf þingmannsins gæti veikt flokkinn


Fara í orðabók

veikur lýsingarorð

haldinn sjúkdómi, sjúkur, lasinn

hún liggur veik í rúminu

vera veikur fyrir hjarta(nu)

hafa veikt hjarta


Sjá 3 merkingar í orðabók

veikja no kvk
<áfengið> veikir <vöðvakraftinn>

veikur lo (sem hefur lítinn kraft/styrk)
veikur lo (haldinn veiki, lasinn, þreklaus)

deyfa
[Læknisfræði]
samheiti veikja
[enska] attenuate

veikur
[Læknisfræði]
samheiti sjúkur
[skilgreining] Sem er ekki heilbrigður.
[enska] sick

veikur l. ‘haldlítill, ótraustur; sjúkur; ⊙barnshafandi’; sbr. fær. veikur, nno. veik, sæ. vek, d. veg ‘haldlítill, sveigjanlegur,…’, fe. wāc, fsax. wēk, fhþ. weih, ne. weak, nhþ. weich í svipaðri merk.; veikur < *waika- sk. fi. véjate ‘hörfar’ og slóv. vẹ́gati ‘reika, skjögra’. Af lo. veikur eru leidd no. veiki kv., veikja kv. og veikindi h.ft. og so. veikja, sbr. fær. og nno. veikja, msæ. vekja (< *waikian), sbr. og fe. wǣcan og fhþ. weihhen. Sjá veikla, víkja, vík, vik, vika (2), víkingur, vikna, vikur, víxla.