vinna fannst í 6 gagnasöfnum

vinna so_alm

vinna Kvenkynsnafnorð

vinna Sagnorð, þátíð vann

Vinni Karlmannsnafn

vinna 1 -n vinnu; vinnur, ef. ft. vinna þau eru farin í vinnuna; ég er í tveimur vinnum; vinnu|kapp

vinna 2 vann, unnum, unnið vinna baki brotnu; þótt hún vinni/ynni málið

vinna nafnorð kvenkyn

starf, starfi, atvinna

<við spjöllum oft saman> í vinnunni

<fara í bíó> eftir vinnu

vera frá vinnu (í tvo daga)


Sjá 4 merkingar í orðabók

vinna sagnorð

stunda vinnu, starfa

hann vinnur á hóteli

hún vann í banka

hann vinnur sem sölumaður

hún vinnur við að hanna föt

vinna eins og skepna

vinna í fiski

vinna utan heimilis

vinna úti


Sjá 25 merkingar í orðabók

vinna no kvk
vinna so (stunda vinnu)
vinna so (sigra)
vera forkur til vinnu
vera hamhleypa við vinnu
vera víkingur til vinnu
vera hamur til vinnu
vera hamhleypa til vinnu
Sjá 42 orðasambönd á Íslensku orðaneti

vinna
[Eðlisfræði]
[enska] work

vinna kv
[Hagfræði]
samheiti atvinna, starf
[enska] employment

verk hk
[Hagfræði]
samheiti vinna
[enska] work

starfa so
[Hagfræði]
samheiti vinna
[enska] work

vinna so
[Hagfræði]
samheiti starfa
[enska] work

starf hk
[Hagfræði]
samheiti atvinna, vinna
[enska] employment

vinna kv
[Hagfræði]
[enska] labor

atvinna kv
[Hagfræði]
samheiti starf, vinna
[enska] employment

vinna
[Landafræði] (2.2)
[enska] labor

vinna
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[skýring] fisk
[enska] process

framkvæmd vinna
[Sjómennsku- og vélfræðiorð] (eðl)
samheiti vinna
[enska] executed work

vinna
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
[enska] work

vinna
[Sjómennsku- og vélfræðiorð]
samheiti afkasta
[enska] perform

verk hk
[Upplýsingafræði]
samheiti ritverk, vinna
[enska] work,
[norskt bókmál] verk,
[hollenska] werk,
[þýska] Werk,
[danska] værk,
[sænska] verk,
[franska] créations

vinna
[Raftækniorðasafn]
[sænska] arbete,
[þýska] Arbeit,
[enska] work

starfa
[Raftækniorðasafn]
samheiti vinna
[sænska] fungera,
[þýska] arbeiten,
[enska] operate

1 vinna kv. ‘verk, starf; handavinna’; sbr. fær. vinna (s.m.), nno. vinne kv. ‘jarðræktarstarf,…’, sæ. máll. vinno ‘ávinningur’, fhþ. winne ‘deila’, mhþ. winne, winde ‘sársauki’, gotn. winno ‘þjáning’; sbr. og gotn. wunns (s.m., hljsk.). Af germ. *wen-, ie. *u̯en(ǝ)- ‘sækjast eftir, óska’ og þaðan hafa æxlast tákngildi eins og ‘starf, áreynsla, þjáning’ og ‘ósk, vild, löngun’, sbr. merkingarafstæður eins og verk og verkur. Sjá vinn, vinna (2), vinur, vanur (1), von, ósk, una (1) og vænn.


2 vinna (st.)s. ‘starfa; ávinna; sigra; †nægja; †berjast gegn; †þola’; sbr. fær. og nno. vinna ‘starfa, ávinna, sigra,…’, sæ. vinna, d. vinde ‘sigra’, fe. winnan ‘starfa; þjást’, fhþ. winnan ‘reyna á sig, deila’, ne. win, nhþ. winnen ‘sigra’, gotn. winnan ‘þjást’. Sk. fi. vánati, vanóti ‘óskar, ann, sigrar, ávinnur sér’; vinna s. < *winnan < *wennan < ie. *u̯enu̯- (eða *u̯enǝ-). Sum merkingartilbrigði ísl. so. vinna stafa líkl. frá föllnum forskeytum, t.d. ga- í merk. ‘ávinna, sigra’, and- í merk. ‘berjast gegn’. Sjá vinn, vinna (1), vinning, vinnsla, -vinn(u)r (1 og 2), vinur, von, ósk, una (1), vænn; ath. unn(u)r (1 og 3) Óðinsheiti og sverðsheiti, og -vind(u)r, -undur í mannanöfnum.